یکی از این روشها بلاک کردن توانایی این سلولها برای تکثیر و تقسیم است. در لوسمی، جهش ها به سلول های خون می گویند که بدون توقف به رشد و تقسیم کردن ادامه دهند. چنانچه حتى در هنگام تشخیص سلول هاى لوسمى در مایع مغزى نخاعى یافت نشوند، احتمال دارد که تعداد آن ها آنقدر اندک بوده که تست هاى مختلف نتوانسته اند پى به وجود آن ها ببرند، و این سلول ها مى توانند بعدها روى سطح مغز و طناب نخاعى، رشد و نمو نمایند. افراد 65 سال به بالا تقریباً نیمی از کسانی را که دچار این نوع سرطان هستند تشکیل میدهد. براى پیوند آلوژن، لازم است نوع بافت فرد اهدا کننده (HLA Type)، تا حد ممکن با نوع بافت فردگیرنده “هم خوانى” داشته باشد، تا از مشکلات عمده همچون “پس زدن پیوند” پیشگیرى شود. دوره درمان نگهدارنده، معمولاً دو سال به طول خواهد انجامید، و پیشگیرى از انتشار لوسمى به مایع مغزى نخاعى نیز باید در این مدت انجام شود. اگر این بازگشت در بلند مدت بوده، همان داروها و روش هاى درمانی قبلى، براى تلاش در خاموشى مجدد لوسمى کافى خواهد بود، اما چنانچه عود در مدت زمان کوتاهى پدیدار شده، باید شیمى درمانى شدید تر با داروهاى متفاوتی انجام شود.
اما با انتشار به مغز استخوان شفا سخت تر می شود. HPV که یک بیماری مقاربتی محسوب می شود نیز می تواند باعث بروز سرطان دهانه رحم شود. کموآمبولیزاسیون نوعی روش شیمی درمانی است که در آن داروهای ضد سرطان قوی مستقیماً به کبد هدایت می شوند. روشی به نام شیمی درمانی ممکن است برای توموری در نظر گرفته شود که با جراحی برداشته نمیشود. اما، بدیهى است که یک “خاموشى بیمارى” لزوماً به معناى “شفا” نیست، زیرا سلول هاى لوسمى ممکنست در اندام هایى از بدن “پنهان” شده باشند. در زنان بعد از یائسگی این ممکن است به عنوان خونریزی واژینال دیده شود که در طول این دوره زندگی طبیعی نیست زیرا قاعدگی متوقف شده است. البته باید توجه داشت که براى تصمیم به پیوند، بایستى تمامى مضار و منافع آن کاملاً سنجیده شود (بر اساس شرایط بیمار)، به هر حال پیوندها باید در یک مرکز فوق تخصصى و بعنوان قسمتى از مطالعات و درمان هاى بالینى انجام شود. پیوند در ایشان بر این اساس است که از بین بردن سلول هاى لوسمى بر عهده گلبول هاى سفید سالم موجود در نمونه مغز استخوان پیوندى (به جاى شیمى درمانى و پرتودرمانى)، مى باشد.
در نتیجه، گزینه هاى درمانى هر بیمار، بر اساس نوع خاص لوسمى و پیش آگهى هاى خاص آن، مى باشند. از مغز استخوان خود بیمار، به وى پیوند زده مى شود. در اغلب مواقع لوسمى با شیمى درمانى اولیه بهبود یافته و رو به خاموشى مى رود. در برخی موارد، سرطان کبد با جراحی و برداشت قسمتی از کبد بهبود می یابد. سرطان که در ناحیه دیگری از بدن مانند روده بزرگ، ریه یا پستان شروع می شود و سپس به کبد انتشار می یابد، سرطان متاستاتیک نامیده می شود. پیوند سلول هاى بنیادى مغز استخوان یا خون محیطى SCT یک روش درمانى پیچیده و دشوار است که در جاى خود مى تواند موجب عوارض جانبى مرگبارى باشد. پیوند سلول هاى بنیادى باید در بیمارستان فوق تخصصى این کار، با کارکنان با تجربه، و داراى تجهیزات مناسب باشد. پیوند سلول هاى مغز استخوان هم مى تواند یک گزینه باشد (در صورتى که لوسمى رو به خاموشى گذارده باشد.)، درمان هاى بالینى با روش هاى جدید را نیز مى توان مدّ نظر قرار داد. همه ی افرادی که به سرطان ریه مبتلا میشوند سیگاری نیستند.
جنسیت مرد، مردان بیشتر از زنان به سرطان کبد مبتلا میشوند. در چند سال اخیر، پزشکان از شیمى درمانى هاى متمرکز، فشرده و کامل استفاده مى نمایند، که منجر به پاسخ هاى بهتر و بیشتر به درمان ها گردیده است، اما مبادرت به چنین درمان هایى، به احتمال قوى منجر به عوارض جانبى متعدد همچون شمارش پایین گلبول هاى سفید خواهد شد و بیمار باید با داروهاى دیگر (تجویز شده به وسیله پزشک فوق تخصص خون و مدیکال آنکولوژى)، به کاهش یا معالجه نسبى این عوارض بپردازد. این جا است که شیمى درمانى شدید و متمرکز، براى حدوداً یک ماه، ویا اندکى بیشتر به کار گرفته مى شود. درون تمامی سلولها پروتئینی با نام مخفف دیانای (DNA) وجود دارد که این ماده حاوی یک سری کد است. پیوند سلول هاى بنیادى (SCT)، گزینه اى است که به پزشکان اجازه مى دهد با شیمى درمانى هاى شدید توأم با پرتودرمانى، سلول هاى سرطانى را از بین ببرند و پس از پایان آن ها، بیمار با دریافت سلول هاى بنیادى سازنده گلبول هاى خون، مغز استخوان خود را بازیابى نماید. بعضى از پزشکان معتقدند که دوره درمان نگهدارنده براى بعضى از لوسمى ها، مثل لوسمى حاد لنفوئیدى سلول هاى “تى”، یا ALL سلول “بى” بالغ، (لوسمى بورکیت)، لازم نیست.