چنانچه مسکن هاى نظیر آسپیرین و ایبوپروفن، اثر نداشته باشد، داروهاى مخدر قوى تر نظیر مورفین و مشتقات آن، احتمالاً در تسکین این درد ها موثر خواهند بود. با رشد لوسمى در مغز استخوان درد ظاهر خواهد شد، و درمان هاى مناسب در کاستن از این دردها، تابش اشعه و مسکن است. زیرا ممکنست برخى عفونت هاى جدى ظاهر شوند و زندگى بیمار را تهدید نماید (هر چند با معالجات جدید حمایتى، مانند تغذیه، آنتى بیوتیک ها، فاکتورهاى رشد، انتقال خون و پلاکت ها …، تهدید این مسائل و کلاً پیچیدگى ها کمتر از سابق شده است). لوسمی حاد لنفوئیدی ALL و لوسمی حاد میلوئیدی AML، براساس ظاهر سلولهای سرطانی در زیر میکروسکوپ و نوع سلول درگیر در سرطان تعیین مرحله میشوند. پزشکان بعد از تشخیص سرطان کبد مرحله آن را تعیین میکنند. لازم به ذکر است که پزشکان برای نشان دادن مراحل سرطان کبد از اعداد لاتین (یونانی) استفاده میکنند. در این بیماران، بعضى پزشکان پیوند سلول هاى بنیادى به روش “آلوژن” را پیشنهاد مى دهند (SCT).
مانند درمان هاى قبلى براى حاملین کروموزوم فیلادلفیا یک داروى هدف درمانى همچون “ایماتینیب” معمولاً به ترکیب افزوده مى شود. حاملین کروموزوم فیلادلفیا، باید با هدف داروى دیگرى تحت درمان قرار گیرند. سیگار برگ و پیپ: افراد معتاد به سیگار برگ و پیپ نسبت به افراد غیر سیگاری بیشتر در معرض ابتلا به سرطان ریه قرار دارند. اما نکته اینجاست که در کشور ما، سن ابتلا به این سرطان پایینتر است.» بهگفته او، در ایران، میانگین سنی ابتلا به سرطان پستان ۴۵ تا ۵۰سال است، در کشورهای دیگر بین ۵۵ تا ۶۰سال. اگرچه تشخیص سرطان رحم بسیار ترسناک است، اما ذکر این نکته لازم است که این نوع سرطان از قابل درمانترین سرطانها است. در نتیجه، گزینه هاى درمانى هر بیمار، بر اساس نوع خاص لوسمى و پیش آگهى هاى خاص آن، مى باشند. البته باید توجه داشت که براى تصمیم به پیوند، بایستى تمامى مضار و منافع آن کاملاً سنجیده شود (بر اساس شرایط بیمار)، به هر حال پیوندها باید در یک مرکز فوق تخصصى و بعنوان قسمتى از مطالعات و درمان هاى بالینى انجام شود.
اگر سرطانی به بافتهای کناری رحم (به نام پارامتریا) یا به هر گره لنفاوی گسترش یافته باشد، یا اگر بافت حاوی حاشیههای مثبت باشد، پرتودرمانی با شیمیدرمانی معمولاً توصیه میشود. اگر لوسمى صعب العلاج و یا دیر علاج باشد، (یعنى با اولین درمان ها رو به خاموشى نرود در حدود ١٠ تا ٢٠ درصد بیماران این قضیه اتفاق مى افتد)، مى توان از داروهاى جدید و دوزهاى شدید تر استفاده نمود (هر چند احتمال اثر گذارى آن ها نیز کم مى باشد). بیماران مبتلا به انواع خاص لوسمى حاد لنفوئیدى، یا دارای فاکتورهاى نامناسب پیش آگهى، در دوره خاموشى، احتمال بالاى عود دارند. دوره درمان نگهدارنده، معمولاً دو سال به طول خواهد انجامید، و پیشگیرى از انتشار لوسمى به مایع مغزى نخاعى نیز باید در این مدت انجام شود. در بعضى مواقع مشخص مى شود که ادامه درمان، دیگر منجر به شفا نخواهد شد، و باید تمرکز درمان بر کنترل و کاستن از علایم و مشکلات ناشی از لوسمى باشد، که به آن درمان هاى تسکینی و حمایتى گفته مى شود. احساس تهوع و کم اشتهایى را مى توان با داروهاى ویژه یا غذاهاى پُر کالرى جبران نمود و براى کنترل عفونت از آنتى بیوتیک هاى مناسب بهره مند شد.
برخی از بیماران علاوه بر زرد شدن پوست، متوجه می شوند که مدفوع آنها به جای قهوه ای کم رنگ، مایل به سفید است. براى بیماران لوسمى حاد لنفوئید ایکه داراى کروموزوم فیلادلفیا هستند، یک داروى هدف درمانى همانند ایماتینیب (Gleevec)، نیز به ترکیبات قبلى اضافه مى شود. ممکنست براى بیماران مبتلا به ALL سلول “تى”، داروى nelarabine (Arranon) کمک کننده باشد. سلول هاى بنیادى ایکه براى پیوند استفاده مى شوند، یا از خون گرفته مى شوند (پیوند سلول هاى بنیادى خون محیطى یا PBSCT) یا از مغز استخوان گرفته مى شوند (پیوند مغز استخوان یا BMT)، یا از خون بند ناف به دست آورده مى شوند (پیوند خون بند ناف CBT). به همین دلیل فرآیندى به نام تصفیه و پالایش (purging) روى نمونه پیوندى در آزمایشگاه ویژه انجام مى شود، تا شاید بتوان سلول هاى لوسمى را از نمونه جداسازى نمود و از خطر بازگشت بیمارى کاست. افراد 65 سال به بالا تقریباً نیمی از کسانی را که دچار این نوع سرطان هستند تشکیل میدهد. درمان معمولاً دوسال به طول مى انجامد که بیشتر این مدت را فاز سوم، یعنى درمان نگه دارنده تشکیل داده و شدت درمان بسته به نوع لوسمى و فاکتورهاى پیش آگهى دارد.